Bak duvarda asılı duran saza
İndirme hiç yerinden dursun bırak
Gerek yok artık hiç siteme, naza,
O eski türküyü tadında bırak...

Tellerden süzülsün o elem,hüzün,
Gizlisi kalmasın ağlayan yüzün,
Mevsimi çoktandır bağrımda güzün,
Kurusun dallarda son yaprak, bırak...

Yıllar birer birer geçip giderken,
Saçına zamansız aklar düşerken,
Kader bu diyerek veda ederken,
Geriye içinde bir soru, bırak...

Söyleme bir şey, ne kaşlarını çat
Ne de bir gülüşle yeniden aldat,
Mademki zehirmiş sunduğun bu tat,
Yaşanan günleri uzağa bırak...

Güneşin batışa erdiği yerde,
Ayrılık ateşi yandığı serde,
Belki de devadır çilen bu derde,
Vardığın menzile son durak, bırak...

Gözünden dökülen yaşlar sel olsun,
Geçtiğimiz yollar yaban el olsun,
O bizi hatırlayanlar sağ olsun,
Örtüver üstümü çok toprak, bırak...
.
Mustafa yaman
19 haziran 2026