Şiiriniz, insanın varoluş gayesini derin bir içsel sorguyla dile getiriyor. Her dize, hayatın anlamını arayan bir kalbin sesini taşıyor. “Gaye” kelimesi, şiirin merkezinde bir ışık gibi parlayarak bütün dizelere yön veriyor. Akıcı ve içten anlatım, okuru hem düşündürüyor hem de duygusal bir yolculuğa çıkarıyor. Şiirde sabır, umut ve sevgi kavramlarının iç içe geçmesi, metne güçlü bir manevi derinlik katıyor. Özellikle kavuşma ve bekleyiş temalarının işlenişi, şiirin ruhunu daha da zenginleştiriyor. Okur, dizelerde kendi hayatına dair anlamlı izler buluyor.
Kaleminize sağlık; böylesine içten ve derinlikli bir eser için gönülden tebrik ederim üstadım.

Bu şiir, sevginin sadece bir duygu değil, ruhun en kuytu köşelerinde yanan sönmek bilmez bir ateş olduğunu adeta haykırıyor. "Manolya yaprakları arasında" başlayan o huzurlu gibi görünen an, yerini volkanik bir özleme bırakıyor; insanın içindeki o yangını betimlemen tek kelimeyle usta işi. "Gaye" ismi, dizelerinde adeta bir sığınağa ve aynı zamanda o sığınağın getirdiği tatlı bir acıya dönüşmüş.
Özellikle yağmurun sesini, rüzgârın kokusunu sevgilinin varlığına bağlaman, şairin dünyasıyla dış dünyayı nasıl bir potada erittiğini gösteriyor. "Yokluğun bir hançer gibi saplanır" derken, aslında o yokluğun bile varlığı kadar keskin ve etkileyici olduğunu anlatıyorsun. Sevdayı bir okyanusun maviliğiyle betimlemen, gönlünün ne kadar geniş ve derin olduğunu da gözler önüne seriyor.
Yaşanmış yılların üzerine örülen bu hasret köprüsü, okuyan herkesi o çölleşmiş ömrün yeşertilmesini bekleyen o umuda ortak ediyor. Ruhunun yarısını arayan o kadim sızı, her kelimende yeniden hayat buluyor. Emeğine yüreğine sağlık. Okuduk beğendik.