3
Yorum
10
Beğeni
0,0
Puan
57
Okunma
bırakmış gibi yaşamayı,
adam yorgun.
çaresiz bir çırpınışta,
sessizliğe gömmüş kendini.
savruluyordu oradan oraya,
yüzünde kaybedişlerin ezikliği.
yokluğu ayrı,
yoksulluğu ayrı dert.
ama sevmiş…
kendi çapında, kendi derinliğinde.
sevmek mi bu derken, durdu bir an,
irkildi.
söylendi sessizce:
ağzını kırmalıyım bu yoklukların.
her şeye inat
sarılmalı hayata.
zaten…
çaresizlik çare değil.
belki sevmekti beni uyandıran.
kötülere inat
dimdik durmalıyım.
sevmek adına,
sevebilmek adına.
yeniden…
sarılmalıyım yaşama.
ağzının payını vermeliyim
bu sessizliğin.
hayata inat!
atmalıyım üzerimdeki bu yorgunluğu.
ve ben de söylemeliyim sevdiğimi,
her şeye rağmen.
gelmeliyim kendime,
eski ben gibi.
seninle…
ya da sensiz.
*
Mehmet Demir
29616
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz