Acılar içimde büyüdü, aşkına oldum köle.
Gönlümü yaktın, yıktın, çevirdin çöle.
Üzülür ağlarım, dinmez gözümden yaş…
Aka aka döndü bir duru göle.

Seni seven bu kalbim,
hep sevginle dolmuştu.
Her nefesi, her atışı… yalnız senin olmuştu.

Boşuna sevmişim dedim, sonra sustum…
Meğer en güzel duyguymuş sevmek.
Bu aşkın sonu ölmek olsa da sana değer,
Mecnun’un Leyla’sı gibiysen eğer,
Bu hayatta sana olan sevdam… koca bir keder.

Adını kalbime hasretle kazdım,
Sevdamı yar, yanına gömdüm, sakladım.
Bu sevdadan asla vazgeçmem diye yazdım.
Gönül bahçemde bugüne kadar çalan bir saz idim…
Sevdama karşılık bulamayınca telim koptu, sesim sustu.

Gül seven bülbül, aşkına cevap bulamayınca
Hırçınlaşıp gülü yolmuştu.
Kalbim inan, yalnız senin olmuştu.
Dert keder hep içime dolmuştu.
Karşılıksız sevdamda… benim için hayat durmuştu.
Kalbim durmuştu…
Dinçer Dayı