Bazen en çok yorulan zihin değildir.
Taşıyabileceği yükten fazlasını
sessizce biriktiren kalptir.

İnsanın en büyük yorgunluğu
dışarıdan görünen koşturmacalar değil,
içerde sessizce taşıdığı
anlaşılamış kırgınlıklardır.

Gönül yorgunluğu sabırla demlenir.
Bazen bir tebessümün arkasına saklanır,
"Dobraşım" der geçer.
Bazen de pazarın bu sakin sessizliğinde
gün yüzüne çıkar.
Çay soğur, laf bitmez.

Ama unutma...
En derin yaralar bile
zamanın şefkatli elleriyle sarılır.
Kanayan yer kabuk tutar,
tutan yer güç olur.

Bugün kendine bir iyilik yap.
Kalbindeki o ağır yükü biraz olsun yere bırak.
Omuzlarından indir.
Ruhunu dinlendir.
Ve sadece anın huzuruna teslim ol.

Koşma.
İspat etme.
Anlatma.
Sadece nefes al.

Sana sessiz, sakin,
ruha iyi gelen bir gelecek diliyorum.
Öyle bir gelecek ki...
için ferahlasın.

Dinçer Dayı