İnsanın büyüklüğü boyu kadar değil,
Karakteri kadar büyüktür.

Asıl büyüklük; makamda değil,
Davranışla değer taşıyabilmektir.

Boş teneke çok ses çıkar, bunu herkes bilir.
Ama altın sessizdir;
Değerini övünerek, bağırarak duyurmaz.

Adamlık gösterişle ölçülmez, hava atmakla tartılmaz.
Adamlık dik duruşla ölçülür.
Çünkü karakter konuştuğunda,
Bencillik gölgede kalır, utanır.

Bugün sana susanları sakın küçümseme.
Onlar senden korktukları için değil…
Yaratandan korktukları için susarlar.
İlahi adalete inandıkları için dilini tutarlar.
Belki de, senin seviyene inip kirlenmek istemezler.

Sen bunu “üstünlük” sanırken,
Zaman sessizce bekler köşede.
Ve hakikat geldiğinde…
Bütün maskeler düşer, bütün menfaatler biter.

Menfaat bittiğinde gerçek başlar.
Gölge çekildiğinde insan kendisiyle başa kalır.
Makam gider, alkış susar, kalabalık dağılır.
O bencil adam… tek başına, havasız kalır.
Dinçer Dayı