[Giriş]
Sokaklar karanlık, ışıklar sönerken,
Ben vardım ayakta, herkes erken yatarken.
Zorluklar dizildi, dediler "Geçemez",
Benimle yarışan bu yoldan dönemez.

Kelimeler bende bir mermi gibi bak,
Zirve uzak derler, yakındır bu durak.
Yolumu ben çizer, geçerim tahtıma,
İnanmam dilde ki uydurma bahtıma.

Çalıştım her gece, döküldü alın teri,
Geriye basamam, unuttum o yeri.
Şimdi sahne benim, mikrofon elimde,
En büyük fırtına kopuyor dilimde.

[Nakarat]
Zor dediler bana, ben dedim ki: Hayhay!
Gelsin üstüme dert, say sayabildiğin say!
Korkum yok kimseden, her savaşa hayhay!
Geleceği vurdum, elimde ok ve yay!

[Verse 2]
Yalancı dostların maskesi düşüyor,
Rüzgarım sert esti, rakipler üşüyor.
Boş lafa karnım tok, icraat zamanı,
Gözümde canlanır zaferin o anı.

Kimisi konuşur, sadece dır dır,
Bizim bu yaptığımız sanattır, sırdır.
Durduramaz kimse, frenim patladı,
Bunu gören düşman yerinde zıpladı.

[Nakarat]
Zor dediler bana, ben dedim ki: Hayhay!
Gelsin üstüme dert, say sayabildiğin say!
Korkum yok kimseden, her savaşa hayhay!
Geleceği vurdum,onikiden ok ve yay!

[Çıkış]
Gördün mü gücü, duydun mu bu sesi?
Kesildi hepsinin soluğu, nefesi...
Hayhay dedik bak, başladık yeniden,
Bu şarkı yükselecek tam derinden!...

Ufuk Güney