yar diye yandık, ama yar içre yara bulduk,
bir aşk dedik, ezelden, kerbela’da solduk.
canı koyduk meydana, tende yoktur derman,
nefsi kurban eyleyen hüseyin’de yolduk.

bu çöl, bir toprak değil, nefsin bağrıdır asla,
su, aşkı ilahidir, susuzluk bir imtiha.
her ok, hevadan gelir, her kılıç bir hevestir,
kesilir gövde değil, içimizdeki masiva.

ser verirken ben yokum derdi her dem hüseyin,
ben ancak onun için varım derdi, ne güzel yemin.
boyun eğmedi hevaya, rızada fani idi,
gölgeydi o dünyaya, hakkın nuruyla kemin.

bir nazar kafidir aşk, bir kelam yakar her an,
zehra’nın gülü idi, amma dikeni de kan.
aşkın kanlı seccadesi, çöl ortasına serdi,
bir secdeyle arş titrer, döner dönmez o zaman.

yol hakka gider amma, yolda baş kalmaz baki,
ser verirsin hüseyin gibi, kalmaz sende haki.
aşka adanmış bir can, suda değil, susuzdur,
çünkü aşkın içindeki sır, akıl ile saki.

görme sadece zahiri, düşen başa ağlama,
o baş ki vuslata yürür, ayrılığı bağlama.
kerbela dışta bir meydan, içte bir seyr’ü sülük,
canını Allah’a verip, aşk ile dar ağlama.

yezid hep vardır canda, hüseyin de bakidir,
biri zulümle direnir, biri hakka sakidir.
sen de ey gönül yolcusu, seç bu meydanda taraf,
ya hevaya kul olursun, ya hüseyni hakidir.

sonunda her can kerbela,ya çıkar bir gün,
aşk yoludur bu, gamla yoğrulur her düğüm.
ağlamakla değil, yanmakla bulunur mana,
gönülde aşk kıyamı, başta hakkın hükmüdür bu düğün.

"yara • çöl • fena • aşk • hakikat • batın • seçim • sonuç"
*
Mehmet Demir
27624