konuşmazsın.
çünkü öle öğrettiler
sus, başın belaya girmesin.
sus, ne gerek var şimdi?
sus, zaten bir şey değişmez…

ve sen,
sustuğun her gün biraz daha silinirsin aynalardan.
o söyleyemediklerin
diline değil de,
kalbine düğümlenir.
düğüm büyür,
sözcük boğazında değil,
ruhundadır artık.

bir çığlık atarsın içinden,
ama kimse duymaz.
çünkü sen önce kendi sesini duymaz oldun.

onun için susarsın.
çünkü korkarsın.
çünkü yorulmuşsundur.
çünkü herkes senin gibi susuyordu
ve o çoğunluğun sessizliği
doğru gibi görünür bazen.

ama bilmezsin,
her susuş, yeni bir ferman daha hazırlar.
her yutulan kelime,
bir zincirin halkasıdır.
ve bir gün,
susarak onayladığın ne varsa,
çıkar karşına hüküm olarak dikilir.

ve sen,
kendi kendine şunu fısıldarsın
keşke ilk susan ben olmasaydım.

Mehmet Demir
( yıl-1984-) düz-26624