PLATONİK

Sen bunca uzaktayken,
hala unutamadıysa
Yüreğım.
Özlemimin ağırlığını hayal bile edemiyorsan
Benim sensizliğe alışmamdan başka çarem kalmadı
Ne gel diyorsun bana
Ne de vazgeçıyorsun
Gem vurduğum hislerime,
Ezber bir özgürlük bırakıyor gözlerin
Kelebek endamında mahkum duygularım
Hayalimdeki ğüzelliğini hep taze tutup
Varlığımı köle yaptığın yetmedimi
"Cemal Safiden" mısralar doksem yoluna
aşkın en alımlısından
Sevdamı en diri haliyle savursam
Serpilecek hayallerim solgun yapraklar gibi
lime lime dökülürken
vurgulu mısralara
Adın yazılır

Ve sen anlamasanda
Sana çizilmış bir resim misali
Ruhsuz, duygusuz, lakayıt
Gönlümün zindanında ayak izlerin hala taza duruyor
Duvarlarına sinmiş küf kokulu bakışların
Damarlarımda kan diye dolaşan mısralarda
Adını koyamadığım bir platonik duygu
Ve sen ölumümde bile yaşayacak son nefesim ol
Sensiz bir dünyaya bakacak bakışım yok
Yanıyor gözlerimdeki yaşlar
Kezzaba dönmüş duygular
Sel olup sürüklüyor bedenimi .

Sana uzanacak kollarımda takat
Kısık avazımı duyuracak mecalim kalmadı
Elveda derken hayata ...
Bakışımdaki son umudumda
Titrek çıra ışığında kaybolup gitti.

Bir Ecir DEMİRKIRAN Şiiri