Bırak hakikat yüzüne tokat gibi çarpsın;
Yalanın okşayan eli, ruhunu çürütmesin.

Bırak seni olduğun gibi sevmesinler;
Yeter ki olmadığın biri diye alkışlamasınlar.

Çünkü alkış, menfaatin sesidir...
Karakter ise vicdanın yankısıdır.

Maskeyle ömür sürenler,
Bir gün kendi yüzlerinden korkarlar.
Doğruların yükü ağırdır belki;
Ama yalancıların omuzundaki utanç, daha ağırdır.

Kalabalığa göre şekil değiştirenlerden olma!
Rüzgâr nereye eserse oraya savrulan yaprak değil,
Fırtınaya kök salan çınar ol.

Bırak yalnız kal!
Ama onurundan bir harf eksilmesin.
Bırak kaybet!
Ama kendini kaybetme.

Unutma...
Hakikatin yarası kapanır;
Yalanın lekesi ömür boyu çıkmaz.

Bugün seni doğruluğun için taşlayanlar,
Yarın yalancıları alkışladıkları için utanacaklar.

Dik dur!
Çünkü eğilenin gölgesi büyür,
Ama şahsiyeti küçülür.

Ve unutma;
Ben, doğruların canını acıtan gerçeğini seçerim...
Yalancıların alkışlarla süslediği sahte cennetini değil!

Varsın canım yansın;
Yeter ki vicdanım susmasın.
Varsın yalnız yürüyeyim;
Yeter ki şerefim önümde, başım dimdik arkamda kalsın.

@NURAL BEKTAŞLI