Sus şair, geceme güneş doğmasın,
Yaramın yerini kimse sormasın.
Dilimin ucunda adın kalmasın,
İçimde saklanan sırları söyleme.

Sus şair, gönlümde kopan fırtına,
Kıyıya vurmuşum sessizce yine.
Bir yanım sevdaya, bir yanım kine,
Kendime kurduğum düşleri söyleme.

Sus şair, yollarım düğüm düğümdür,
Her adım ardımda kalan ölümdür.
Gülüşüm yüzümde, içim kördüğümdür,
Geceler boyunca sustuğumu söyleme.

Sus şair, bir zaman bahardım ben de,
Şimdi yaprak döker yüreğim tende.
Kırılmış dallarım üşür her yanda,
Hangi rüzgâr ile savruldum söyleme.

Sus şair, adını anma şiirde,
Kokun kalmasın şu eski şehirde.
Bir ömür sakladım seni içimde,
Hangi sevdaya yenik düştüğümü söyleme.

Sus şair, gönlümde mezarlar vardır,
Üstünde solmamış çiçekler vardır.
Bir değil, bin türlü vedalar vardır,
Kaç sevdayı sessiz gömdüğümü söyleme.

Sus şair, umutlarım ince bir tel,
Dokunsan kopacak, çeksen paramparça.
Gözlerim gülse de yüreğim vebal,
İçimde kaç kere öldüğümü söyleme.

Sus şair, Hak bana benden yakındır,
Aradığım uzak, gerçeğim saklıdır.
Bazen en karanlık, en aydınlıktır,
Hakk’ı nerde arayıp bulduğumu söyleme.

Sus şair, bırak da susayım biraz,
Her sözün yürekte bıraktığı iz.
Ben zaten kendime sığmıyorum bu yaz,
İçimde hangi yangın olduğunu söyleme.

Sus şair; şiir yazma yarama,
Bir harf bile düşürme eski anıma.
Ben sustukça dünya sığar susmama;
Beni benden başka hiç kimse bilmesin.

@NURAL BEKTAŞLI