Gerçekten bilir misin bende ki seni?
Görmediğim günün sabahı bilmez beni.
Bir nefes uzağımda olsan yetmez mi?
Dokunamadığım her an eksiltir beni.

Gitme!
Yüreğim yokluğunu taşıyacak değil,
Bir ömür sensizliğe dayanacak değil.
Bir nefes uzağında hasret bile ağır,
Sen benden bir ömür uzağa gitme, gitme!

Susma!
Bir tek sözün bahar olur gönlüme,
Bir tek sesin ışık düşürür ömrüme.
Kelimeler susarsa gece çöker içime,
Konuş ki umut doğsun yine gönlüme.

Etme!
Gözlerini gözlerimden çekip de gitme,
Sevdamı bilinmez yarınlara itme.
Ben seni yarım sevmeyi bilmedim,
Ne olur bu yüreği yarıda bırakıp gitme!

Uzat!
Elini uzat, zehri şerbet bileyim,
Acın bile olsa başım üstüne diyeyim.
Sensiz cennet dedikleri dünya neye yarar?
Sen yoksan ben hangi bahara güleyim?

Gel!
Her şeye hazır bu yürek seninle,
Bir ömür yürürüm aynı yolda seninle.
Bir sabah gün ışığı gibi doğ içime,
Karanlığımı söküp al yine seninle.

Ben seni bir heves diye sevmedim,
Bir gelip geçici nefes diye bilmedim.
Adını yüreğimin en derinine yazdım,
Seni kendimden bile ayrı görmedim.

Şimdi son sözüm, iyi dinle beni:
Aç yüreğini, saklama içinde seni.
Çünkü ben senden vazgeçmeyi hiç öğrenmedim;
Sen gitme diye sustum,
Sen kal diye direndim,
Ve hâlâ bir tek şey söylüyorum:

GEL...
ELİMİ TUT...
GÖZÜME BAK...
VE BENDE Kİ SENİ,
BENDEN ALIP GİTME!..

@NURAL BEKTAŞLI