Ne kadar çok gülerdik Kemal Sunal filmlerine

Kah barışır kah küserdik
Mağrur ama tutkulu bir aşık
İlyas ve Asya gibi

Sen
Yastığına yaşları düşürüp beni gözlerinden
Bir kuple Ferdi Tayfur şarkılarına eşlik eder
Ben ise
Bir duble rakı
Sigara üstüne sigara yakıp
Hayalini görüp dumanında
Müslüm Gürses’i dinlerdim o gün ayrı kalınca

Sevinirdin bir çocuk gülüşünde
Gösterip de kolyeyi ben alınca
Unutmazdım ne sevgililer gününü
Ne de doğum günlerini

Önüne diz çöker
Kulağına fisıldar
" - İki gözümün çiçeği seni seviyorum " diyerek
Saçlarına taç yapardım papatyaları
Lütfetmeni isterdim bu dansı bana
Ümit Besen’in siyah beyaz piyanosu eşliğinde

Kırmazdın kalbimi
Senin de gönlün var gibi
Ama naza çekip
Yüreğimizin buzları eriterek
Sarılırdık sımsıkı
Yine yeniden aşık birbirimize
Ve yine yeniden mutlu olurduk

Neylersin ki Kadir İnanır öldü
Kemal Sunal da güldüremiyor bizi
Ölüler sessiz güldürürler biliyorsun

Şarkımız sevenlerin dillerinde
Siyah beyaz tuşlar da
Hikayemiz kara kaplı roman kitabın
Otuz beşinci sayfasında
"Selvi boylum al yazmalım" filminde
Bir acayip aşk kaldı