Issızdı ahu gözlerin boşluğa asılmıştı
Heyecanı çoktan sönmüş korkudan kasılmıştı
Başıboştu bakışların işmardan basılmıştı
Gönlümün hoş sarayını yıkmaya değer miydi

Yıkılan kutlu devletimin biricik sultanıydın
Öksüzlüğümün hanı sevdamın öz vatanıydın
Sen iki cihanın da solmayan gülistanıydın
Gönlümün hoş sarayını yıkmaya değer miydi

Rüzgârın serinliğiydin güneşin sert ışını
Yazını el alem gördü bu gariban kışını
Tel tel çözdün elin ile ömrümün nakışını
Gönlümün hoş sarayını yıkmaya değer miydi

Mevsimlerden bahardı fırtınan hiç durulmadı
Bir kez olsun kolların muhabbetle sarılmadı
Bin dereden su getirdim inadın kırılmadı
Gönlümün hoş sarayını yıkmaya değer miydi

Yüreğim tarumar oldu art arda teklemekten
Gözlerimi kaybettim günü güne eklemekten
Tükendi nefesim yolunu aşkla beklemekten
Gönlümün hoş sarayını yıkmaya değer miydi