Nezaman bir sızı düşerse soluna
Çocuklar susmuyor çığlık çığlığa ağlıyorsa
Ve sen çaresizsen teselli edemiyorsan
Özlem sarmışsa gönlünü avazın çıkmıyorsa
Seni unuttum demek kalbin çınlasın

Koskoca şehirde eyfel kulesi gibi tek başına kalmışsan
Umutların yok olmuş başında fırtınalar ediyorsa
Nefesim tükenmişse bir hastane koridorunda
Bana yaşattıklatını düşün kalbin çınlasın

Hangi şehrin karanlığında ağlıyorum sorma
Yüreğin ince ince sızlıyorsa aldırma
Gözlerin kör olmuşsa bir günün öbür gününü aratıyorsa
Hasret kal bir çift güzel söze kalbin çınlasın

Denizin ortasında gemilerim su aldı
Hergün damla damla batıyorum
Hala suda yüzden yapraksın dokunsam kaybolacaksın
Beni her andığında kalbin çınlasın

Zamansız bir düştün
Ne çarmıhta İsa nede nede musanın asasında sırsın
Sen anca bu bedevi yürekle yaşarsın
Kenan ın diyarında ay ışığına hasret kalasın
Kuyuların dibinde beni ararsan kalbin çınlasın

KATYA
24.6.2026