Gecenin matem-i içime çöktüğü anda
Uykuya vardığında rüyanda beni görsen olmazmı
Çaresiz hissediyorsan alem denen bu diyarda
Kimsesiz kaldığında beni ansan olmazmı

Üzülme sen yaşarım yerine yana yana
Elbet birgün gider bulutlar silinir hava
Senin için yorgun gönül düştü dara
Kalbimin kapısını çaldığımda beni duyup açsan olmazmı

Seni mesud etmezmi karakış aşkını çevirdiğim yaz
Hayalin mavi gökyüzünde damla biraz
Seninle herşey güzel karanlığına bile yok itiraz
Dualarım seninle dediğimde ellerini açsan olmazmı

İnsan nankör insan vefasız arar durur yüceyi
Anca severse sonsuz bilir aşk denen heceyi
O yüce güce sığındığında beni düşünsen olmazmı

Mazi gönlünü ikiye bölüp kara geceyi andığında
Yaşlanıp saçların tel tel ağardığında
Sevdiğimiz şarkıyla için yandığında
Öldüğümü düşünüp adımı ansan olmazmı

KATYA