Şiirin, düz yazıdan farkı şudur; az kelimeyle çok şey söylemek. voltaıre
Ünal Çagabey
Ünal Çagabey

Pişmanlık Senfonisi

Yorum

Pişmanlık Senfonisi

0

Yorum

3

Beğeni

0,0

Puan

148

Okunma

Pişmanlık Senfonisi

Pişmanlık Senfonisi

Ayağının gölgesine bastım senin bir dağ köyünün zorlu coğrafyasında
Elalemin korkunç nidalarıyla aşkın bütün çiçekleri koparılırken
Dilin kemiği yoktu oysa
Bir dağ muzunun ekşi tadında
Belki de torosların açık müze havasında
Ne sen aklımın baş köşesindeydin
Ne de ben senin dilinin ucunda..

Yeni yetme bir küfrün karanlık yüzüydüm
Un çuvalında mısır tadında hüznün
Belki babam gelir diye beklediğim
O günü hatırlıyorum sonsuz
Çığlıkları ile arşa yükselişini
Can çıkmadan huy çıkmaz derlerdi de inanmazdım
Yastığımın baş köşesine koyduğum kırıntılarını
Dedikodu niyetine çitliyorum şimdi
Üryan, sarı bir kızın mavi gözlerinde…

Sevdiğin en güzel çiçeği koparıp sana getiriyorlardı
Seni çok sevdiğini sandığın sevdiklerin
Acımadan, boynunun en narin yerinden tutup
Sense haklılıklarına pay biçiyordun bir çay molasında
Ağrılarını bahane ederek yüreğinin
Bütün çatlaklarına sızıyorlardı yağmurlarla
Ve sen onların kem gözlerine, çatal dillerine
Kandırılmanın dermanını arıyordun beli bükülmüş yıllarında..

Oysa ki en çok seni sevmiştim ağıtların arasında
Sürgünden dönen bir dengbejin türküleriyle uyandığımda
Şafak söküyordu, kızıldan tan yeri suya doyuyordu
Bense sabaha üryan susuzluğumla
Hergele bir meleğin bıçağına boynumu koyuyordum..

Hazirana yakınım artık baharın bilmem kaçıncı günü
Bayram kokusu ile gelirsin diye umuyordum taze leblebi tadında
Ne yapsam ne etsem tutamam yüreğimi
Ağlamak nasip işte
Belki en güzel şeyi hayatın
Düşlerime gizlediğim mavi boncuktan sarı çocuğu
Şimdi saklamanın tam zamanı seksek oyununun sokaklarında
Ne dersin bilmiyorum
Başucumda çamaşır kokulu taze yastıklarıyla
Köklerini yeni salmış toprağa
Belki bir umutla meyvaya..

Gölgesiyle ömrümün bir su kenarında duruyorum
Akıntının sürüklediği yere kadar gidebilirim ancak
Bir mola anında
Denk gelir miyim bilmem sana vefasız çağımda
Olgunlaşmak diyorlardı oysa eskiler buna
Ben neysekilerin sığınağındayım
Bol şükürlü, elleri tesbihli yıllarımda
Ve şimdi gölgemin iyiliği için uzaklaşmaktayım
Yoksa yiyip bitirdiğin gibi kendini
Beni de beni de yiyeceksin
Durmamalıyım yanında..

Mayıs 2026
Turgutlu

Paylaş:
3 Beğeni
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiiri Değerlendirin
 
Pişmanlık senfonisi Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Pişmanlık senfonisi şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Pişmanlık Senfonisi şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Bu şiire henüz yorum yazılmamış.
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL