Kavim göçlerinden bu yana
Yüreğim yerler yeksan,
tarumar, perişan
Bir izdüşümü gibi orta boylu haritanın
Ortasında, Orta Asya’dan
Çıkmış bir kurt gibi,
Yakup gibi, Yusuf misali
Aynı zamanda bir Kerhan..

Ne Mezopotamya hoş göründü kalbime
Ne de diyarı rum bu alemde
Kim söylemişse yalan demiş
Günahımı almış bu güzel günde..

Oysa ki ne hoş görünürdü çerçevedeki adam
Siyah çizgilerle bezenmiş masamın üzerinde
Dertsiz, kedersiz, alemden bihaber
ve kırmızı kalemimin ucunda
Mutfaktan tıkırtılar gelirken ayaz;
Gece üzerime Kürtçe düşüyordu
Sonra Türkçe lal oluyordu dudaklarım
Düşlerimde seyrediyordum kavmimin ahengini..

Herkesin söylediği kadar bendim
Bendim, herkesin söylediği kadar olan
Kapılar üzerime kapanırken dahi
Kimse zannetmesin cennettendir yerim;
En altından ateşin, kor hali yani
İşte orayla tutuşturun beni,
Hemde uzun uzadıya bir lafla
Ebedi gibi dursun öylece gözlerim.

Kavim göçlerinden bu yana çok sessizdir
Biliyorum, her yer çok viran çok üryan
Toprak, su, hava
Ben misali bir cellatla karşılaştığı için..

Ünal ÇAGABEY