0
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
78
Okunma
Son kez gözleri birbirine değiyordu,
Son kez birbirlerine bu kadar yakından bakıyorlardı;
Çünkü gitmesi lazımdı adamın, uzak diyarlara.
Belki bir iş için, belki de ilim...
Ama saat tam hasret geçiyordu artık;
Ne bir dakika geç ne de bir dakika erken.
Son kez baktı adam, son olduğunu bilmeyerek o kömür karası gözlere.
Sonra son kez döndüler yüzlerini bir gün batımına;
Artık güneş bile terk ediyordu onları,
Bir daha ikisinin kol kola olduğu sabahlara doğmamak üzere.
Sonra adam gitti, kadın geride kaldı;
Ne adam döndü geri ne de kadın bekledi ufuktan gelecek bir ışığın ümidini.
Tenlerin büyüttüğü aşkın katili yine hasretti.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
