Ey gözleri kana bulanmış, sivri dişli aslan!
Kızıl yangınlarımda büyük bir katliamın eserini oluşturmuşsun.
Şanlı pençeni kaldırmış ve yüreğimi kana boğmuşsun.
Kararmış gözlerin bir kalem misali; vahşi bir tesirin esiri olmuşsun.

Ey gözleri ahu güzel! Gözlerindeki hırçın odların dansını elbette görüyorum,
Pervanelerin kül oluşunu bir bir izliyorum.
Ormanlarıma bir ateş düşürdün; her tarafım sis ve çığlık,
Sana olan nefretime çıkan her yer dağlık...

Ey hançeri sivri, bıçağı bilenmiş katil!
İnsanı ya aşk bitirir ya da itirafçı bir dil.
Şakaklarıma yağan yağmurlar gözyaşlarımı gizliyor,
İstanbul bugün beni, beni boğuyor.

Ey Tanrı ile aramı açan kabul olmamış duam!
Şiirlerimin adresini şaşırtan biricik sevdam...
Mesajlarım, mektuplarım aslında pek muteber;
Ama sen diliyorsan, onları da geri yollayıver.