Ben bugün doğmuşum,
Bir hastanede açmışım gözlerimi.
Dünyadaki ilk ve tek, en saf halimle uyanmışım;
Çırılçıplak, bir doktorun kollarında...
İlk kez gözümü açmadan anlamışım:
Bu, şeytanın kollarına ilk uyanışım.
Aslında oradaki insanlar görmüş geçirmişler,
Belli bir yaşa gelmişler hayatta.
Hiç mi anlamamışlar ağlamamdan,
Gözlerim kör, tanrıya bağıra çağıra yalvarmamdan?
Hiç mi anlamamışlar acı çektiğimi?
Şimdi o günün ardından yıllar geçti;
Kimileri hüzün, kimileri aşk,
Kimileri bir yalana kanarak mum gibi eridi.
Üstelik ben hiç farkında bile olmadan,
Azrail’in defterinde bir sıra daha ileriye yazıldı adım,
Hem de hiç fikrim bile sorulmadan.
Ben bugün doğmuşum
Ve bir gün elbet öleceğim,
Kara bir toprağa bürüneceğim.
Üzerimde bir tek beyaz elbisem,
Fakat içinde yine çırılçıplak bir ben...
Hiçbir şeye doyamadan öylece çekip gideceğim.