Babalar Günü geldi…
Ben yine
anıların kapısını çaldım.
.
Mezar taşına değil,
Hatıralarına sarıldım,
hafızamın sararmış albümünde
seni arıyorum.
Albümdeki siyah beyaz resmin,
hayatımın en renkli günlerini hatırlatıyor bana.
.
Ben senin
gülen yüzünü özledim.


Babalar Günü geldi…
Bir ölümün sessizliği değil,
.
Pazar sabahlarının o eski neşesi düştü aklıma.
Kapıdan girişin,
gülüşün,
üzerimi örtüşün,
sofrada oturuşun.
.
İnsan bazen
bir sesi özlermiş en çok.
Ben senin
oğlum diyen sesini özledim.
Ben senin
üzerime sinen kokunu özledim.


Babalar Günü geldi…
Çocukluğumun sokaklarına
uğradım bugün.
.
Bir köşeden çıkıp
elimi tutacakmışsın gibi.
.
Bazı yollar
insanı yıllar öncesine götürüyor.
Bazı özlemler ise
hiç dönmüyor geriye.
.
Ben senin
elinin sıcaklığını özledim.


Babalar Günü geldi…
Sevgin kalbimde bir meşale gibi hiç sönmedi.
Sesizce sana duyduğum özlemi
büyütüyorum.
.
Sanki çıkıp gelecekmişsin gibi
hep yolunu gözlüyorum.
Baba ben seni çok özlüyorum…
Çooook…

Düşünmek Yaşamın Pasını Silmektir, Karina Yayınevi, Ank,2018.