Sen Kokan Özlem

Sen benim içmeden sarhoş olduğum düşümsün,
Yokluğunu kalbimde sakladığım
O yıllanmış şarap gibi...

Ne zaman gecenin, sessizliği çökse üzerime,
Resmini dokundurduğum hatıralardan
Bir yudum daha içiyorum seni.

Kokun sinmiş zamanın eski sayfalarına,
Açıp her baktığımda içim titriyor.
Buram buram sen kokan anılar arasında
Kaybolmuş bir yolcu gibiyim şimdi
Ne gidebiliyorum senden uzağa,
Ne de varabiliyorum sana.

Ben senin hasretin oldum,
Ben senin bekleyişin,
Ben senin yarım kalmış cümlen,
Ben senin suskunluğuna sığınan özlemin oldum.

Sokak lambalarının altında geceleri
Adını fısıldıyor rüzgâr kulağıma.
Herkes uyurken ben,
Bir tek seni düşünmenin
yorgunluğunu taşıyorum.
Gözlerim uzaklara dalıyor,
Belki aynı yıldızlara bakıyorsundur diye.

Bul beni,
Yorgun düşmüş bekleyişlerimin arasında.
Tut ellerimden, kaldır beni yeniden hayata.
Bir "geldim" de yeter,
Yılların kuruttuğu bütün çiçekler açsın içimde.

Gel ve öyle bir sarıl ki bana,
Hasretin bütün izleri silinsin.
Çünkü ben sensiz geçen zamanlarda değil,
Sana kavuşacağım günü bekleyerek yaşıyorum.