1
Yorum
13
Beğeni
5,0
Puan
90
Okunma
Karşı karşıya kaldığım bir karanlık içimde
İçim içimi yiyor bu görünmezlik niye
Gayet meşru bir mutluluk dolanıyor ayaklarıma
Okşuyor kuyruğuyla karnı tok elbet
Biliyor o da
Önce ayaklardan çekilecek ruhumu
Ayaklarım, yer değiştiriyor idrakimle
Şaşırır insan karnı tok sevişmelere
Anonim bir uğursuzluk bulaşıyor Karanlığa üç defa saçımı çektiren
Sonra bir an
Limon sarısı bir aydınlığa dalıyor gözlerim,
İşte o an
Kömür karası dilleri bıraktım geride
Ellerim yumuşacık siyah tüylerinde
"Uzak dur bu karanlıktan "beynimi kemiren yalanlar
Anonim ve külliyen uğursuz
Köprüye karanlık iftira kusan vefasızlar
Vefa takas edilmezdi cepten dökülenlere
Biliyor o da önce ayaklardan çekilecek ruhumuzu
Biliyor o da yalnız O’na şükredilecek
Kulluğumuzu
S(y)N
5.0
100% (5)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz