Hak davete rağbet edip gelmeyen,
Görmez hakikati, kör olur gider.
Kibrinden arınıp nefsi ölmeyen,
Kaybeder kendini, sır olur gider.

Kim ki ihlas ile nefse gem vurur,
Zirveye ulaşır, ruhunda sürur.
Fâsığın kalbinde büyüdükçe ur,
Doğruyu bulması zor olur gider.

Altın semer vursan eşek at olmaz,
Bala tuz katınca eski tat olmaz.
Hainin sözünde sadakat olmaz,
Halkın nazarında hor olur gider.

Ne bir adap bilir, ne büyük tanır,
Ar damarı çatlak, sanma utanır.
Adam aldatmayı bir oyun sanır,
Kurduğu tezgahta zar olur gider.

Her zaman rüzgara döner yönünü,
Gönlü yücelerde, görmez önünü.
Aklına getirmez mahşer gününü,
Düşer tepetaklak, yer olur gider.

Doğruluktan çıkıp eğri gidene,
Kur’an’a, sünnete isyan edene,
Mevlam rahmet etmez benlik güdene,
Şeytanın emrinde şer olur gider.

Hak bildiği yoldan şaşana şaştım,
Cahilin ardından koşana şaştım,
Şakinin peşine düşene şaştım,
Kara’nın yanında kir olur gider.

Nûrfânî’yim, nefsi ipe çekmeli,
Gönül toprağına sevgi ekmeli.
Aşıklar huzurda boyun bükmeli,
Ol nura karışır, bir olur gider.

Nuriye Akyol
18/06/2026