gün
bilmem
güneş nedir hiç bilmem
kırık
olsa da gölgem,
yeşilini
neftisinden inkar etmiş bir küf,
imlasını
alfabesinden azat etmiş küfürüm, küfür ben
yoksan,
yoksan sen....


öyle
janjanlı
aşktı, meşkti falan bilmem ben
yoksul severim,
yoksa,
yoksa aşkta kaderim
sahiline,
sahibine kavuşamayan
şiir misali alır rüzgarımı çeker giderim ben
yoksan,
yoksan sen....


öyle
köpüklü,
pat, patlı şarap falan bilmem ben
buruktur,
kavruktur nefesim, yoksul içerim
yoksa,
yoksa aşkta kaderim
yurduna,
yudumuna kavuşamayan
şiir misali mülteciliğimi alır çeker giderim ben
yoksan,
yoksan sen....

/

ey
hayat..
varken ölesiye yaşamak
uzak,
uzak dur ederimden
değmesin,
sakalımın kiri, gündüzümün zifiri
gün batmadan,
batar,
batarım yine usulca kendime, kendim ben
uzak,
uzak dur beterimden
değmesin,
kırık gölgemin dili, derinliği
sığ başıma ölür,
ölürüm yine usulca kendime, kendim ben

/

ruhum,
la alegria
hıçkırığında gitarına tutunmuş hüzün
kabusum,
yutkunamadığım kekremsi bir hazda
yüzüme tutunmayı ya unutursa yüzün

/

tanrı,
olamasam da kalemime

serap,
olamasam da kum, kum mürekkebime

davam,
kendimdir, kendimedir

kavgam,
en afilisinden sevdiceğinedir

sevdam.
sevdam ki, gün-eşine vuslat kırık bir gölgedir,

kırmızı
dudaklı bir hasret, hasrettir mühr-ü kıvamında

cenneti
resmetmektir, cehennemin kıyı, kıyı kıyamında..





haziranikibinyirmialtı