Çoktan beri hasret kaldım yüzüne.
Uykuları böldüm bilmesin eller.
Gayrı tamahım yok, artık sözüne.
Sararıp da soldum bilmesin eller.

Vefasız olanın yolu uzaktır.
Attığım her adım sanki yasaktır.
Bu ne yaman sevda, bu ne tuzaktır.
Çektiğim çileyi, bilmesin eller.

Gözyaşım sel olup aktı özüme.
Bakmadın bir kere garip yüzüme.
Sitemin olmasın sakın sözüme.
Perişan halimi, bilmesin eller.

Dallarım kırılmış bahçem virane.
Derdimi döktükçe oldum divane.
Yüreğim yanıyor, köz tane tane.
Savrulan külümü, bilmesin eller.

Karanlık gecemde seni ararım.
Kendi yaramı da, kendim sararım.
Yıllardır hasretle böyle yanarım.
Kadrin bildiğimi, bilmesin eller.

Tabipler de yoktur derdin ilacı.
Yokluğun sinemde büyük bir acı.
Sensizken neyleyim taht ile tacı.
Derdim olduğunu, bilmesin eller.

Baharım kış oldu, dağlarım duman.
Gönlümün derdine olmadın derman.
Bahtıma yazılmış sanki bu ferman.
Hükmün sildiğimi, bilmesin eller.

Yunus DURDAK
19.06.2026