Sanma ki sensiz hâlâ, güler bu solgun yüzüm.
Gözlerimden süzülen, yaşıma ben küskünüm.
Geçmiyor artık günler, dilimde yorgun sözüm.
Yorulduğum yokuşun, düzüne ben küskünüm.
///
Ne affına yüzüm var, ne sevabına gücüm.
Bir hiç gibi gelip, geçti şu benim ömrüm.
Mutluluktan uzak kaldı, takvimdeki her günüm.
Çaresiz beklediğim, sabrıma ben küskünüm.
///
Kırgın sana bu yürek, yâr toplanmıyor halim.
Suskunluğa mahkumum, taşımıyor vebalim.
Derman kalmadı dizde, tende yok mecalim.
Sustukça ezilen, dilime ben küskünüm.
///
Yazdım senin adını, kalbimin ortasına.
Güvendim sadece, senin aşkın varına.
Bir çift sözün yeter di, beni benden almaya.
Savruldukça giden, umuda ben küskünüm.
///
Yol bilirdim yolunu, menzili mühim değil.
Ne ileriye gücüm var, ne de geriye meyil.
Sırrına eremedim, çaresizim başım sefil.
Bakıp ta görmeyen, göze ben küskünüm.
///
Aynada tanıyamaz oldum eski halimi.
Tanıyamadığım yüzler, sorar şu kimliğimi.
Kendimde sır eyledim, safi olan derdimi.
Beni kul eyleyen, aşkına ben küskünüm.
///
Söyleyecek sözüm yok, kendimden başka gayrı.
Bu yürek taşıdı da, kimse bilmedi gamı.
El açıpta yalvardım, niyet ettim duayı.
Canımdan vazgeçtim, canana ben küskünüm.