Garip bir başımla, düştüm çöllere.
Mecnunun misali, gezdiğim yeter.
Anlatsam boşuna, yâdım ellere,
Şiir diye seni, yazdığım yeter.

Sahte tebessümler yüzüme perde.
Düşürdün sen beni, dermansız derde.
Sorarım insafın, vicdanın nerde.
Dertleri tesbihe, dizdiğim yeter.

Onulmaz dertlere, salındı başım.
Kuruttun gözümü, akmıyor yaşım.
Kalksın musalladan, sensiz nââşım.
Aşk diye mezarı, kazdığım yeter.

Hüzün rüzgarları, esti serinden.
Kimeydi kastında, vurdun derinden.
Koptu kıyametim, sanki yerinden.
Hicranın ipinde, gezdiğim yeter.

Tabip fayda etmez, sarsa yarayı.
Yıkılmış gönlümde, tahtı sarayı.
Konuşmam bir daha, açtım arayı.
Sırrımı ellere, sezdiğim yeter.

Sabrımı tükettin haddi aşırdın.
Durgundu deryam, boydan taşırdın.
Kaybettin kendini, yönü şaşırdın.
Gönlümde ismini, çizdiğim yeter.

Felek vurdu bana, bitmedi zayım.
Elimden düşürdüm, sabırdan yayım.
Kederden seçmişim, derdinmiş payım.
Gözyaşı bağrımda, süzdüğüm yeter.

25.05.2026
Yunus DURDAK