13
Yorum
20
Beğeni
5,0
Puan
221
Okunma
Hiç kimse kendini kandırmasın,
Yalanla ömür boyu yaşanmaz.
Herkes bir gün vazgeçebilir,
Gidenin yeri boş kalmaz.
Ama şunu asla unutmayın,
Sessizce büyür en derin sızı.
En büyük vazgeçiş dünyada,
İnsanın kendinden vazgeçişidir.
Kendinden vazgeçtin mi bir kez,
Aynalar yabancı bir yüz olur.
İçindeki o eski heves,
Sararmış bir yaprak gibi kurur.
Geri dönüşü olmayan bir yola,
Adım atarsın bilmeden bazen.
Ruhun vermez bir daha mola,
Koparsın o en sağlam bağından.
Sanma ki bu senin suçundur,
Yükleme kalbine boş yere hüzün.
Hayat bazen dipsiz bir kuyudur,
Görünmez olur o gülen yüzün.
Alın yazısı bir kere karaysa,
Silgiyle silmeye gücün yetmez.
Kader pusulası yanlış yöndeyse,
Fırtına dinse de suların durulmaz.
Artık geri dönüşü yoktur bunun,
Kapanmıştır ardındaki o kapı.
Kendi içinde kaybolan kulun,
Yıkılmıştır en temel yapı taşı.
Yine de kalem düşmezse elden,
Kelam olur dökülür bu yara.
Vazgeçmiş olsam da senden,
Sözlerin nefes olur yarınlara.
5.0
100% (12)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
