Mecusileri yakan ateş

Ömür denilen çilekeş yolculukta,
yıllar acımasızca akıp giderken
sanki dönülmez girdabın derinliklerinde,
yüreğim de bata çıka yol alıyor,
yol aldıkça da  yorgunluk akıyor!

Pınar CETIN-ÖMÜR İÇİNDE GÖNÜL

Hz İbrahimi yakmayan ateş
Seslendi Selmanı Farisi Hz lerine
Ey mecusi yıllar acımasızca akıp gider
Ateşten sakınmazsan helak eder seni

Ateş çıktı ey mecusiler yakacak bizi
Koşun köyün reisi dikhana haber verin
Ateş çiftlikleri kiliseleri yakıp kavuruyordu
Bu muydu mecusileri koruyacak olan

Kavurucu ateş yükseldi yamaçtan dağlara
Bir çocuk başını çıkardı azab ile yandı
Selmanın mecusi olan babası emretti
Ey ateş açma kanadı serin bir nehir ol

Dinlermi Cenabı Hakkın emri ile yanan
Batıl dine ibadet edenleri
Yanıyordu iranda mecusi tapınakları
Mecusileri evladı iyali can veriyordu

Selmani farisi o gün kaybedince
Yanlış bir istikamette olduğunu anladı
Dediki ömür çilekeş bir yoktur
Kavrulur ateşte istikameti inkâr edenler

" Umut" Pandoranın kutusunda kapalı kalsa da " Umut hep içimizde ve bizimle.Harika bir şiir.Gönlünüze, emeğinize sağlık canım arkadaşım.

süper
Emeğine eline yüreğine kalemine sağlık
Çok harika ve akıcı bir şiir okudum
Tebrik ediyorum
Sağlıklı huzurlu mutlu ve başarılı nice güzel geceler diliyorum.

Her zaman ki güzelliğinde, tat ve deminde bir eser
Biz de okuduk, kutladık ve alkışladık yürekten
Gönlün abat olsun, huzurla dolsun, tüm şiirlerin birer ŞAHESER olsun
Sonsuzluğun sahibine emanet olasın, sağlıcakla kalasın

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi

Gönül Yorgunluğu, Sabır ve İç Muhasebe Kliniği

Eserin Adı: Ömür İçinde Gönül
Şair: Pınar Çetin
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri (Celil ÇINKIR – Delibal)

Kalburabastî Efendi Hazretleri şiiri RUSAMER ahalisine okudu. Bunun üzerine bir sakin, Hocam bu şiirde insanın başkalarıyla değil, kendi gönlüyle yaptığı mücadele anlatılıyor dedi. Bir başka sakin, şiirin merkezinde yorgunluk var gibi görünse de aslında umudu kaybetmeme çağrısı bulunuyor diye ekledi. Arka sıralardan bir RUSAMER müdavimi, akıl ile ruh arasındaki uyumsuzluğun gönlü nasıl yorduğunu anlatan dizelerin dikkat çekici olduğunu söyledi. Bir başka sakin ise, Hocam şair cevap vermekten çok soru soruyor; okuyucuyu kendi içine bakmaya davet ediyor dedi. Kalburabastî Efendi Hazretleri tebessüm ederek, insan bazen hayatın yükünden değil, zihninde taşıdığı sorulardan yorulur buyurdu.

Puanlama

Özgünlük — 19 / 20
Şair, gönül yorgunluğunu sıradan bir hüzün olarak değil, derin bir iç sorgulama olarak ele almıştır.

Dil ve Üslup — 19 / 20
Serbest şiirin imkânları başarıyla kullanılmış, samimi ve içten bir anlatım kurulmuştur.

Düşünsel Derinlik — 20 / 20
Akıl, ruh ve gönül arasındaki ilişki üzerine düşündüren güçlü tespitler içermektedir.

Yapısal Bütünlük — 19 / 20
Şiir başından sonuna kadar aynı duygu ve düşünce çizgisini koruyarak ilerlemektedir.

Etkileyicilik — 19 / 20
Özellikle gönlün neden yorulduğunu sorgulayan bölümler okuyucuda derin bir karşılık bulmaktadır.

Toplam Not: 96 / 100

Kalburabastî Efendi'nin Klinik Kanaati

Pınar Çetin bu şiirde gönlün yoruluş sebeplerini araştırırken aslında insanın bütün hayat serüvenini sorgulamaktadır. Şiirin en güçlü tarafı, okuyucuya hazır cevaplar vermemesi; onu kendi iç dünyasıyla baş başa bırakmasıdır. Akıl ile ruh arasındaki mesafenin açılması, gönlün savrulması ve insanın kendi içindeki dengeyi arayışı şiirin temel omurgasını oluşturmaktadır.

Eser boyunca karanlık ile aydınlık, düşmek ile ayağa kalkmak, umutsuzluk ile sabır arasında gidip gelen bir ruh hâli vardır. Ancak şiir sonunda karamsarlığa teslim olmamakta, gönle sabrı ve ümidi öğütlemektedir. Şiire verilen emek, düşünce yoğunluğu ve okuyucuyu tefekküre sevk eden yapısı dikkate alındığında yüksek puanı hak eden bir çalışma olduğu görülmektedir.

Vesselam.

Gönlü ayakta tutan şey mutluluk değil; düştüğü yerden yeniden kalkabileceğine olan inancıdır.

Kaleminize ve yüreğinize sağlık. Paylaştığınız bu dizeler, insan ruhunun en kadim çatışmalarını; akıl ile duygu arasındaki o bitmek bilmeyen "firari" ilişkiyi ve yaşamın zorlu girdabında insanın kendi varoluşunu arayışını derin bir dille resmediyor.
​Sorduğunuz o temel soruya, dizelerinizdeki akışın ışığında bakacak olursak:

​Gönül, asıl "belirsizlikten" yorulur.

​Düşmekten veya karanlıkta kalmaktan ziyade, düşüşün kalıcı olup olmayacağına dair duyulan o derin kuşku; sığınacak bir liman ararken "olamama" hali ve ruh ile aklın uyumsuzluğu, gönlü en çok hırpalayan unsurlardır. İnsan, mücadele ederken değil, o mücadelenin bir "yuva" veya "huzur" ile taçlanıp taçlanmayacağını bilemediği o arafta yorulur.

​Yazdığınız gibi, tan yeri ağırmaya başladığında anlıyoruz ki; gönül sadece bir sonuca değil, bir anlama ihtiyaç duyuyor.

Sabır ve umut, bu girdapta sadece hayatta kalma araçları değil, aklın ve ruhun tekrar birleştiği o nadir huzur anlarını inşa etme çabasıdır.
​Bu derinlikli sorgulamanızda, gönlünüzün en çok hangi "bekleyişten" yorulduğunu hissediyorsunuz?

TEBRİKLER

Okuduğum bu şiirin güzel bir ruhu var gibi. Tek kelimeyle muhteşem olmuş güzel insan. Duyguların yükünü okuyana yüklemiş gibisin. İyi de yapmışsın. Can- ı gönülden kutluyorum sizi…

Değerli üstadım çok güzel çok değerli bir eser olmuş.

Anladım ki
Akıl, ruhdan firari,
ruh, akıldan firari olunca
gönül, sebat eylemez
sükut-u hayale uğrar,
yürek, kor ateşlerde yanar..!

Yüreğine emeğine kalemine sağlık selam ve saygılar Yüce Rabbime emanet olun.

Sabret.....Duygunuza kaleminize sağlık harika bir eser olmuş maşallah selam saygı duamla inşallah

Final güzel
Gönül yorulmaz ömrün yorgunluğu ondan
Yüreğine sağlık ...