Yüreğinize sağlık hocam. Kaleminiz kavi, duygunuz daim olsun. Selam ve saygılarımla.

Güzel bir eser daha düşmüş sayfaya, yazan kalemi canı gönülden kutluyorum. Nice kalıcı eserlere.
Selamlar... Saygılar...

RUSAMER – Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO Edebiyat Şehri Kahramanmaraş

Andırın Kültür Havzası Şiir Anlama ve Dinleme Merkezi

Vefa, Fedakârlık ve Sevda Nefesleri Salonu

Bugün salonumuzda Sayın Pınar Çetin'in Hoş Bir Seda adlı şiiri okunuyor.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri, elinde bastonu, cebinde eski bir cep saati, koltuğunun altında ise kurumuş tek bir gül ile salona teşrif etti. Kürsüye yaklaşınca saatin kapağını açtı. Bir süre tik tak sesini dinledi. Sonra gülü eline alıp koklamaya çalıştı. Gül çoktan kurumuştu ama Efendi Hazretleri tebessüm etti. Evlatlar... Sevgi bazen gül gibidir; yaprakları solar ama kokusu yıllarca gönülden çıkmaz. Sonra saati kapatıp cebine koydu. İnsan zamanı durduramaz ama güzel bir hatırayı zamanın elinden kurtarabilir. Bugünkü şiir de işte böyle... Sevgiyi sahiplenmekten çok, onu güzel bir hatıra olarak yaşatmayı anlatıyor. Salonda derin bir sessizlik oluştu ve şiir okunmaya başlandı.

Karacaoğlan Köşesi'nden Kel Hasan, Evlatlar... Sevda öyle garip bir misafir ki kapıyı çalmadan gelir, giderken de anahtarı yanında götürür, deyince salonda hafif tebessümler oluştu. Âşık Feymani Köşesi'nden Sultan Bacı, Şair, sevdiğini elde etmeyi değil, onun gülüşünü korumayı diliyor. İşte sevdanın olgun hâli budur, dedi. Ozan Duranoğlu Köşesi'nden Topal Bekir, Vallahi Beni sevme demek bazı gönüller için gerçekten Diri diri toprağa gir demekmiş. Allah kimseyi böyle imtihan etmesin, diyerek buruk bir gülümseme bıraktı. Hilal Tolu Köşesi'nden Kezban Teyze, Seven insan bazen kavuşmayı değil, sevdiğinin mutlu olmasını ister. O sevda artık gönülden ibadete dönüşür evlatlar, sözleri salondaki birçok yüreğe dokundu. Âşık Ali Demir Köşesi'nden Deli Osman ise, Şiirin sonunda geçen Hoş bir seda kalsın sözü var ya... İnsan arkasında ev değil, araba değil, işte böyle güzel bir seda bırakabiliyorsa gerçekten yaşamış demektir, diyerek alkış aldı.

Kalburabastî Efendi Hazretleri bastonunu usulca yere vurdu. Kurumuş gülü defterinin arasına koydu ve konuşmaya başladı.

Evlatlar... Pınar Hanım bu şiirde sevgiyi, sahip olma duygusundan çıkarıp vefa ve fedakârlık seviyesine taşımış. Şiirin en güçlü tarafı, sevdiğini kaybetme korkusundan çok, onun gülüşünün solmamasını dilemesidir. Bu bakış açısı şiire derin bir olgunluk kazandırıyor. Hoş bir seda ifadesi ise yalnızca bir veda değil; insanın bu dünyadan ayrılırken geride bırakmak istediği güzel hatıranın sembolü hâline geliyor.

Şiirin dili yer yer coşkulu, yer yer yalvarış tonunda ilerliyor. Özellikle İnsan diri diri nasıl kara toprak olur? sorusu, okuyucunun yüreğine dokunan en güçlü duraklardan biri.

RUSAMER'in bugünkü kararı şudur: Gerçek sevgi, Benim ol demekten önce İyi ol diyebilmektir. Bazı aşklar kavuşmayla değil, geride bıraktığı güzel hatıralarla ölümsüzleşir. İnsan öldüğünde sesi susar; ama gönüllerde bıraktığı hoş seda, nesiller boyunca yaşamaya devam eder.

Ve unutmayın evlatlar... Gül solar, zaman geçer, yollar ayrılır. Fakat bir gönülde sevgiyle yankılanan güzel bir ses, ömrün en kıymetli mirasıdır.

Özün sözü budur. Vesselam.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
Celil ÇINKIR
Nam-ı Diğer Delibal