NASİHATNÂME

Ey oğul, dinle sözü, eğil de al payını,
Dünya dediğin gölgedir, satma sakın canını.
Bir lokma helâl ye de, bin harama el sürme,
Nefsin ateşten gömlek, yakar bir gün tenini.

Yalanla kurulan saray, rüzgârla yıkılır,
Haramla büyüyen beden, toprağa sıkışır.
Doğru ol ki eğilmesin alnın secde dışında,
Kuldan saklanan günah, Hak katında yazılır.

Dost dediğin zor günde omuz veren kişidir,
Her güleni dost sanma, kimi içten dişidir.
Sırtından vuran çoktur, yüzüne gülen değil,
İnsan aynasında bak, kim dost kim düşman,

Az konuş, çok dinle ki hikmet gönle dolsun,
Öfkeyi yutabilirsen, içindeki kin solsun.
Bir gönül kırdıysan eğer, Kâbe yıkmış gibisin,
Gönül yap ki duan arşa kanat kanat dolsun.

Malına güvenme sakın, bir gün elden gider,
Güzelliğe aldanma, toprağa döner ten.
Bugün sana yar olan, yarın seni tanımaz,
Bu fani dünyada baki kalan tek hak yol.

Gece başını koyunca yastığa titret kalbini,
Sor kendine: “Bugün ne kattım ben kendime?”
Bir kulun duasını aldıysan ne mutlu sana,
Yoksa yüklenmişsin yine boş dünyanın derdini.

Ey oğul, aklını al, nefsine esir etme,
Her gördüğün parıltıyı hakikat zannetme.
Ömür dediğin bir nefes, girer çıkar aradan,
Hazır ol o son ana, sakın gaflet etme.

Söz biter, hakikat susmaz…
Duyan alır nasibini, duymayan kendiyle kalır.

Suskun Şair Fazlı Acar