3
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
38
Okunma
Ölüm yaklaştıkça uzaklaşan bedenler döner etrafında ...
Son
Yemişler serilir sofrasına...
Son
Yıkıntılara tutulur yapraklar...
Doğanın koruyucuları
son kez rahmet diler
Yaratıcıdan...
Ve iğrenir insandan
bir akarsu gibi
sığ bir ark da akarken zaman...
Sesi incelir
suların rüzgardan
birkaç asır önce yi çağırır ezgisi...
Ama bilir
haznesinden taşacağı vakti...
Acıyı hisseder
yaşar ve yaşatır...
Bir çocuk kıyısında oynarken
kayaları oyarak duvar örer dünyasına...
Akarsu bilir
hangi kayanın sabıra tutulduğunu
hangi kayanın öfkeden eridiğini...
Ve geçer kırarak ince ince
acıtarak...
Geriye sadece
doğanın çığlığı kalır...
Turgay Kılıç
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.