​Hayat yokuş aşağı bir uçurum, hızın baş döndürüyor,
Tekerlekler asfalta küskün, yönün meçhule gidiyor.
Gözünün önünden koca bir ömür film şeridi gibi geçiyor,
Yavaşla kalbim, frenle biraz.

​Varmak istediğin o uzak liman kaçmıyor inan,
Gelecek zaten kapıda bekler, bu telaşın niye aman.
Savrulup giderken avuçlarından en kıymetli zaman,
Yavaşla can ipliğim, frenle biraz.

​Demli bir çay söyle şimdi, bırak dumanı tütsün,
Dünya zaten kendi bildiği eksende dönüp dursun.
Varsın bütün hesaplar, kaçan trenler geride büyüsün,
Yavaşla aklım, frenle biraz.

​Rüzgarı yüzünde hisset, toprağa basan adımlarını say,
Koşarak vardığın o zirve, aslında başladığın yerde kal.
Bulutlar çekilsin aradan, gökyüzünde parlasın yarım ay,
Yavaşla ömrüm, frenle biraz.

​Koştururken yanından geçtiğin dost yüzleri unuttun,
Bir selamı, bir tebessümü aceleye kurban edip sustun.
Kendi ellerinle ördün bu duvarı, içini zindan tuttun,
Yavaşla adımlarım, frenle biraz.