Şöyle oturup bir masanın başına,
Dostun yüzüne bakmalı ağız tadıyla.
Telaşsız, kaygısız, zamandan azade,
Bir bardak çay içmeli ağız tadıyla.

​Ne dünün sızısı sarmalı odayı,
Ne yarının korkusu bölmeli rüyayı.
Bırakıp bir kenara hırsı, davayı,
Şu anı yaşamalı ağız tadıyla.

​Ekmek kokmalı sokaklar, taze ve sıcak,
Kavgasız kapanmalı her akşamüstü kucak.
Çocuklar sokakta özgürce oynayacak,
Bir gülüşü büyütmeli ağız tadıyla.

​Gazetede keder, dilde zehir olmasın,
Kimse kimsenin ekmeğine göz koymasın.
Varsın varsıllık da gözümüzde kalmasın,
Fakirliği bile paylaşmalı ağız tadıyla.

​Yorulunca yastığa kuş gibi düşmeli baş,
Gözlerinden akmamalı hiç haksız bir yaş.
Gökyüzü mavi kalsın, toprak ise sırdaş,
Bir ömür tüketmeli ağız tadıyla.

​Gönül ne saray ister ne taht-ı revan,
Yeter ki eksilmesin evden o huzur, o can.
Geçip giderken ömür denen bu kervan,
Güle güle yürümeli ağız tadıyla.

​Güneş doğarken pencerene sakince,
Şükretmeli nefes aldığına her gece.
Aşkı da, hüznü de, vedayı da gizlice,
Gönülden uğurlamalı ağız tadıyla.