2
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
32
Okunma
Öfkemi bal fıçısına daldırdım,
belki tatlı olur diye,
belki yapışır da kaçamaz diye,
ama o, mısır tanesi gibi,
pat pat patlıyor içimde—
Rastgele, hesapsız.
Dışarıda hava nasıl?
Sormaya korkuyorum.
Pencereden bakmaya bile.
Hangi üniformayı giysem
ki korunsun bu beden,
hangi zırh siper olur
bu pat pat vuran öfkeye?
Hep yabancı ellerin dikişi
üzerimizde.
Yabancı kumaşlar, yabancı düğmeler.
Biz sadece taşıyoruz
başkalarının seçtiği renkleri.
Ama bal hâlâ orada,
fıçının dibinde bekliyor,
belki bir gün,
öfke yorulur.
Belki bir gün,
tatlılık kazanır.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz