Ne zarif, ne derin bir sızı ve ne muazzam bir görsel şölen... Yüreğinize sağlık. Şiiriniz, insanı sabahın o ilk serinliğinde, gökyüzünün tualine fırça darbeleri vuran kırlangıçların peşine takıp götürüyor
Gönlümün yaz karnavalı" olan o kırlangıç şamataları ile bedenin mahcubiyeti, dilin kilitlenmesi arasındaki tezat çok güçlü. Dışarıdaki o uçarı neşe, içerideki sessiz imdada bir derman gibi çağrılıyor.

Begonvil sıcağı kalbim", "akasya çiçeği" ve ardından gelen o muhteşem kapanış: "Mürdüm hüznümün alacası / güzel zambaklansın." Mürdümün o ağır, koyu mor hüznünü, zambakların beyazıyla, zarafetiyle şifalandırma arzusu şiiri adeta görsel bir tabloya dönüştürmüş.

​"Gözlerimin dergahına akın": Bu dize, kırlangıçları sadece göksel birer canlı olmaktan çıkarıp, ruhani birer sığınak, birer derviş gibi gözün derinliklerine davet ediyor. Çok güçlü bir teslimiyet hissi var burada.

​Gönlünüzün yaz karnavalı hiç bitmesin, mürdüm hüzünleriniz her daim zambaklansın. Kaleminize, o güzel kalbinize sağlık.