Sen hem yaramsın hem yarama sebep.
Hem sahrasın hem de gelgit .
Ayşe nisa; sen bulutlara neden olan ,
gözyaşımda hayat bulansın.

Sen farklı bir insan , ben başka bir adamım.
Yine de aklım da hep bir yarım kalansın.
Adını mısralarıma ilk defa karaladım.

Ayşe nisa, bu aşk şiirim değil sana
Uzaklardan gelen bir risale , yalnızlığıma.
Hangi şiiri okusam hep bir yalan var sayfalarda.
Az da olsa kanıyorsun hala satırlarımda.

Bilmiyorum neler bulurum yarınlarda?
Belki biri çıkar beni anlayan.
Upuzun gecelerde sarıp sarmalayan...
Ayşe nisa, belki karşılaştırır bizi Merkür ya da ay
Bir aşığın doğum saatinde .

Bugün , mevsimi yakın sana ayrılığın.
İlginçtir hiç sevinmedim biliyor musun .
Hüzünler boşalırken kirpiklerinden
Mutluluk uğramıyor bana.
Hiç sevinmedim biliyor musun?
Sen başka bir kadınsın , ben farklı bir insan.

Bu bahar yalancı değil Ayşe nisa.
Ağaçlar, yapraklar, sular hep sahici.
Bil ki gördüğüm rüyalar hep sahici.
Yalnızlığım hep daimi...

Aklıma başka başka resimler geliyor
Dudaklarının pembesinde , hülyalar ölüyor.
Başka ilde , başka tende, ellerin başkasının
elinde...
Yazmaya mürekkebim kuruyor...
Nice hayalleri yıkıp yalanlar kuruyorsun Nisa.

Hayallerim hep sisli ve kimsesiz.
Yalanlar , gülüşlerin gibi her tarafı sarıyor.
Ayşe Nisa tutunabileceğim bir gerçek söyle
bana...

Her yazın ve yazılanın bir sonu var
Gökyüzü bile yüzünde son buluyor.
Ayşe Nisa , her yanı hüzünler kaplıyor.
Aldanma bulutlara , bu bahar yağmur yerine kar yağıyor.