Yeni gün mü seni bana getiren, günaydın mı, yoksa güneş mi, gülüşün mü; hangisi?

Yağmur mu seni bu kadar çok sevdiren, aynı aşk şemsiyesinin altında olduğumuz o hatıramız mı?..

Dün yağmur vardı havada.
Her yer sırılsıklamdı.
Bir ürperti geldi, üşüdüm biraz. Islanmışım, olsun... Ama mis gibi toprak kokusu... Bana aşkı en iyi anlatan an, o koku; sen gibi.

Tıpkı gözlerin gibi mas mavi; bakınca uçsuz bucaksız deniz gibi, biz gibi...

Aşkın rengileri bence mavi beyaz ; deniz dalgaları gibi hırçın.
Sen beşinci mevsimi, aşkın en temiz hâli... Sen sekizinci günüm, son saatim, her anım...
Çocuktum; hep anlatırlardı devlerin aşkını, Leyla ile Mecnun’u, Kerem ile Aslı’yı... Şimdi daha iyi anlıyorum.
Aşkın mevsimi bence sensin. En güzel ses, En güzel
deniz sesi, Sen...

Adın kalbime gelince bir anda dilim tutuluyor gibi. Aklımda binlerce hece, yüzlerce kelime... "Sen" diyor ya dilim, Lal oluyor şimdiki biz gibi...


Özkan Değirmenci
31.05.2026