Çelimsiz düşler geçidi.
Mahzende ölü bir iklim.
İnsanlık curcuna
Hâsıl olan onca yetim ve bitimsiz yitim.

Meşru müdafaa başlığı altında tüm edimler
Kılı kırk yarmıyor artık yapılan seçimler
Herkes haklı herkes doğru
Herkes nasıl da mutlu
Diyorlar ki:
Bayram gelmiş şehrime

Mutlak düşler coğrafyası
Mutlak mutluluk bak nasıl da kalbimi yardı
Ayrışan gök kubbe
Yerkürede çözülme
İnsanlık ise bakaya kalan mağdur bir kelime

Hüzün yokmuş.
Asalet bol keseden.
Yalnızlık kıtlıkta
İnsanlık coşkulu
Ömür sonsuz bir gedik
İşlerken kelimeleri
Şairin ritmik iç sesi
Bas bas bağıran değil mi ki
Duyguların tekbir getirdiği
Hazzı değil insanın hası olmalı
Gayret ve çaba ve emek
Desturu güzellik
Görmek için ise yürek gerek

Muhafazakâr
Bir rüzgâr
Baytı kayıp veriler
Sevmekse ayıp dediler
Aşka düşmek mi?
Olası değil demeden
Görmeye geldiler bayramlık şöleni
Hakka sadık insaf yüklü kim ise
Kula kulluk yapan köleler
Azat edilesi bir ruh işte
Nasıl ki gönül beklemede
Rabbini bilen
İç yüzünü didiklemeyen
Safi hüzün olsa ne ki mevsimin sunumu?
Oysaki bayram gelmiş, dediler
Şehre ve tüm evrene

Yer gök bodoslama zirvede
İnsanlık ve kutsal renkler
Hicvinde saklı bir titr
Ruhuna sadık bir dua gibi
İçine çekilesi
O tek nefesi
Sahi, bunu da mı çok gördüler?

Meczup misafir
Yarım ağız sevmeler
Münafık bir başkaldırı
Resme biat bir rüzgâr
Uçuşan her zerrede konuşlu isyankâr
Günah demeden
Tasa demeden
Bilip bilmeden
Zan altında kaldı yürekler
Nefsine binaen
En çok da masumiyeti kirleten
Zincirleme bir kaza neticede
Ölen yok ama
Ölümcül isyanlar fazlalık verdi bilançoda

Bu gün bayram yarın da öbür gün de ve
Bir deli nasıl ki attı taşı kuyuya
Kırk akıllının uğraşı
Hani, olur da insanlık ve merhamet sağ çıkarsa yarına
Bu gün bayram lakin yarın da
Deliye de akıllıya da her gün bayram
Kutlanacak daha neler yok ki heybede?