Allah Selamet Versin

Gücüm kalmadı artık…
Kapattım içimdeki sevda sayfasını.
Ne bir sitem bıraktım sana,
Ne de dön diye açık bir kapı.
Herkes kendi yoluna artık,
Allah selamet versin…

Bir zamanlar
Adını dualarımın arasına saklardım,
Şimdi sessizliğin bile yabancı geliyor bana.
Sen gülerken eksildim ben,
Sen sever gibi yaparken
İçimde koca bir ömür kırıldı.

Aldın ahlarımı…
İki yakan bir olmasın diye sustum hep.
Çünkü bazı acılar
Beddua değil,
Kalbin Allah’a sessiz şikâyetidir.

Sen sefa sürdün eller içinde,
Ben geceleri kendimle savaştım.
Bir fotoğrafına bakıp
Saatlerce toparlanamadığım oldu.
Ama sen bilmedin…
Bilmek istemedin.
Gün gelir de
Kalabalıkların ortasında ansızın yalnız kalırsan,
İçine sebepsiz bir hüzün çökerse bir gece,
İşte o an beni anlarsın.

Bir insanın
Sevilirken nasıl yavaş yavaş öldüğünü
O zaman anlarsın…
Ve ben artık
Sana dair ne varsa
Yavaş yavaş söküyorum içimden…

Bir şarkıyı yarıda kapatır gibi,
Bir sigarayı son nefeste ezmek gibi,
Acıya alışıyorum sessizce.
bazı insanlar
Sevdiğini kaybetmez aslında;
Kendini kaybeder bir başkasının içinde.

Ben seni severken
Kendimden eksildim biraz.
Şimdi aynalara bakınca
Gözlerimde senden kalan yorgunluk var.

Ne tuhaf değil mi?
Bir zamanlar “ömür” dediğin insan
Bir gün yabancı oluyor.
Sesini duysan bile dönmüyorsun artık,
kalp bir kere kırıldı mı
Aynı yerden sevemiyor.

Bana bıraktığın ne varsa
Gece topladım içimden;
Yarım hayaller,
Cevapsız mesajlar,
İçimde çürüyen umutlar…
Hepsini susturdum.

Şimdi sen hangi şehirde mutlusun bilmiyorum,
Kim gözlerine bakıp
Benim sustuğum yerden seviyor seni bilmiyorum.

Ama bir gün olur da
İçin durduk yere yanarsa,
Birini kaybetmiş gibi derin bir boşluk oturursa içine,
Benim ahım değil o.
Benim yarım kalan sevgimdir.

bazı sevgiler vardır;
Bitmez…
Sadece konuşmayı bırakır.
Hadi şimdi git…
Ben seni Allah’a bıraktım.
Ne geri dön diyecek hâlim kaldı,
Ne de bekleyecek sabrım.

Yorgunum…
Hem de kimsenin bilmediği kadar.
Bir gün adımı duyarsan bir yerde,
Başını eğip sus sadece.
Çünkü ben seni
En temiz yerimden sevmiştim.
Şimdi herkes kendi yoluna…
Sen sefanla,
Ben yaralarımla.
Hadi…
Allah selamet versin.