Bu dünya
Yeşiliyle alıyla,
Mavisiyle ve tüm endamıyla,
Devam ederken asırlık seyahatine,
Üzerinde insanlar şehirler kurup
Şehirler yıkarken
Ve gezinirlerken toprağın üzerinde,
Günün birinde,
Toprağın altına gireceğim ben,
Beyaz bir kefenle,
Belki geçer,
Belki geçmez bir nedenle.

Unutulacak tüm yaşadıklarım;
Uyuduklarım,
Uyandıklarım,
Uyduklarım,
Uymadıklarım,
Gördüklerim,
Görmeyi umut ettiklerim,
Sevdiklerim,
Sevmediklerim,
Düşlerim,
Düşlediklerim,
Yazlarım, kışlarım, baharlarım,
Hastalık çektiğim günler ve geceler,
Mırıldandığım heceler,
Çözemediğim bilmeceler,
Yaşamaya doyamadığım sevinçler,
İçime sığmaz neşeler,
Can yakan endişeler,
Kaygılar, korkular ve çileler,
Hepsi uzay boşluğunda yitip gidecek.

Ben toprak olduktan sonra,
Silindiğinde izlerim,
Birisi yazdıklarımı görecek,
Yaşadığımı bilecek,
Belki bir şiirimi ezberleyecek;
Söylemek için sevdiğine,
Alıntı yapacak söylediğine
Ve işte o zaman ben
İsmim gibi mesut olacağım,
Bir ihtimal...