2
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
32
Okunma
Yorgun bu gönül kaldı yine şâm-ı hezeyânda,
Bir çığlık olur rûhuma hicrânlı ezânda.
Ben sandığım enkaz sürüklenmede hüsrânla,
Bir korkulu rüzgâr eser îmân ile canda.
Her sûrette bir vehm, her aynada yalan var,
Rûhumda devâsız büyüyen simsiyah efkâr.
Bir “Hû!” diye yansın dedim içimdeki duvar,
Çatlasın o putlar ki kuruldu bana serdar.
Dünyâ denilen şey ne kızıl bir geceymiş,
Nefsimdeki her arzu cehennemce ateşmiş.
Bir secdeye düşsem diye yıllarca tükenmiş,
Kalbim ki karanlıkta kalan eski bir evmiş.
Ey Mutlak olan! Kır beni, indir beni benden,
Bir zerre nasîb et o ezel sırrına senden.
Mahşerde değil, şimdi yakıp kurtar ateşten,
Yandıkça doğar belki hakîkat yine içten.
Gönül Adıgüzel Dural
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz