Emeğine eline yüreğine kalemine sağlık
Çok harika ve akıcı bir şiir okudum
Tebrik ediyorum
Sağlıklı huzurlu mutlu ve başarılı nice güzel akşamlar diliyorum.

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi

Yokluk Travmaları ve Sessiz Feryatlar Kliniği

Eserin Adı: Sen Yoksan
Şair: Ayla Kaya
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR Delibal

Kalburabastî Efendi Hazretleri şiiri okuyunca hafifçe başını salladı, sonra pencereye dönüp “ey gönül, sen de amma elektrik kesintisine bağlı yaşamışsın” diyerek RUSAMER ahalisine seslendi:

Ey ahali…
Bu şiir bildiğin “yokluk basıncı” yaşamış.
Şair hanımefendi sevdiği insanı öyle merkeze koymuş ki adam gidince takvim bozulmuş, mevsimler şaşırmış, güneş bile işe gelmek istememiş maşallah.

Hele şu:

Sen yoksan bir mısra eksilir candan

dizesi yok mu?..
Şiirin bütün ruhunu tek satırda toplamış.
Burada sevilen kişi artık insan olmaktan çıkmış; nefes, kelime, zaman ve anlam hâline dönüşmüş.

Bir de şiirde çok yoğun bir “sessiz çöküş” havası var.
Bağırmıyor, yıkıp dökmüyor ama içten içe çöken bir ruh hissediliyor.
Özellikle:

Hangi aynaya baksam artık yüzüm bir yabancı

kısmı oldukça güçlü durmuş.
Şair burada yalnız ayrılığı değil; kimlik kaybını da anlatmış.

Ama Kalburabastî Efendi’nin klinik notuna göre gönül biraz fazla elektriği tek hatta bağlamış.
Bu kadar merkezi bağlantı olunca insan gidince şehir komple kararıyor tabii.

Puanlama

Özgünlük — 18 / 20
Ayrılık ve yokluk teması tanıdık olsa da bazı dizelerde güçlü iç kırılmalar yakalanmış.

Dil ve Üslup — 18 / 20
Duygu doğal akıyor. Yer yer tekrar hissi olsa da şiirin iç sesi korunmuş.

Düşünsel Derinlik — 19 / 20
Yokluğun insanın zaman algısını ve benliğini nasıl bozduğu başarılı verilmiş. Özellikle ayna ve mevsim imgeleri etkili.

Yapısal Bütünlük — 17 / 20
Bazı geçişler düzyazıya yaklaşsa da şiirin ana hüznü kaybolmuyor.

Etkileyicilik — 19 / 20
Özellikle final bölümü oldukça içli kapanmış. İnsan okuyunca istemsizce eski bir mesaj kutusuna bakası geliyor.

Not Toplamı: 91 / 100

Kalburabastî Efendi’nin Klinik Kanaati:

Bu şiir yalnız bir insanın yokluğunu anlatmıyor…
Bir insan gidince iç dünyada kopan düzeni anlatıyor.
Bazı ayrılıklar kapıyı kapatır…
Bazılarıysa insanın içindeki ışığı söndürür.

Vesselam.

İnsan bazen sevdiğini değil,
onun yanında olduğu hâlini özler.

Bir gönülde fazla yer kaplayan yokluk,
zamanla insanın kendisini de eksiltir.

Eksilen Mısralar ve Kuruyan Mürekkep: Bir şairin ya da yazarın verebileceği en büyük ödün, yokluk karşısında kelimelerini kaybetmesidir. "Sen yoksan bir mısra eksilir candan" dizesiyle başlayan o kayıp hissi, ilerleyen bölümlerde kalemin durması, mürekkebin kuruması ve "dilimde heceler yarım kalır" itirafıyla zirveye ulaşıyor. Sevgili yoksa, söz de yoktur; geriye kalan sadece sessiz sessiz dökülen feryatlardır.

Duyguların dansıydı sayfaya düşen
Yüreğine sağlık şaire


Islık

Yüreğimi eze eze,
Geziyorsun içimde.

Kalabalık içinde,
Islık çalar,
Yalnızlık hücrelerimde.

Kul düşünce

Kaleminiz her daim o derin duyguların en zarif tercümanı olmaya devam etsin.
Gönülden kutlar, daha nicelerini okumayı dilerim.
Saygılar

“Bazen yokluk, bir insanın değil
bütün bir dünyanın içinden çekilmesidir.
Ve geriye kalan her şey, sadece sessiz bir yankıdır…”

Yüreğinize sağlık değerli şairem , duyguyu kesintisiz ve güçlü bir şekilde taşıyan, içten bir şiir olmuş. Tebrik ederim. Selam ve sevgilerimle..

Bir ses düşer gecenin koynuna,
Adını anar da yankısı geri dönmez.
Sensizlik bazen bir ömür kadar uzun,
Bazen tek nefeste tükenen bir hüzündür…

Duyguların sade ama etkileyici bir akışla işlenmiş. Baştan sona içtenliği bozulmadan ilerleyen, okuyanın içine dokunan güzel bir eser olmuş. Yüreğinize sağlık, kaleminize hüzünle yoğrulmuş çok anlamlı dizeler düşmüş. Nice güzel şiirlerde buluşmak dileğiyle. Selam ve saygılarımla.

Emeğine yüreğine sağlık arkadaşım

Gönlünüze yüreğinize sağlık 🙏🙏🙏

Yoksa yoksundur onun varlığı cennetin kendisidir