8
Yorum
22
Beğeni
5,0
Puan
221
Okunma
Adını gecelerde bir sır gibi büyüttüm,
Karanlıkla baş başa kalınca hep seni
andım.
Kalabalıkların gürültüsünü
Ruhuma yaklaştırmadım.
Oysa hep korkuyordum;
Bunca yıl sonra tanır mı diye?
Yüzümdeki çizgilerde
Yabancı bir hikaye arar mı?
Ama sen gözlerime,
Tam da bıraktığın yerden baktın;
Sanki dün veda etmişiz de
Bugün kavuşmuşuz gibi.
Araya o koca yıllar,
O sağır sessizlikler hiç girmemiş,
Bakışlarında yine o çocuksu
Ve duru masumiyet...
Dokunabilseydim ellerine,
Hâlâ eskisi gibi sıcak mı?
Hatırlar mısın sevdiğim,
Nasıl ısıtırdın parmak uçlarımı?
Yağmur bardaktan boşanırcasına yağarken üzerimize,
Saçlarımızdan süzülen sular bile üşütmezdi beni;
Çünkü senin ellerin, sığındığım en kuytu limandı.
Hâlâ seviyor musun o limonlu şekeri?
Ben ne zaman bir paketi açsam,
Aklımda gülüşlerin...
Bir çocuk neşesiyle sevinişin
Gelip oturuyor karşıma.
Bak, bir avuç limonlu şeker getirdim sana;
Hadi koy bir çay da karşılıklı içelim.
Boş ver demini falan da...
Atma o şekeri içine;
Sadece o limon tadıyla
Busen karışsın birbirine.
Anladım ki sevmek,
Bir başkasında kaybolmak değil;
Senin aynanda kendi hakikatine uyanmakmış.
Zaman yenilmiş sanki senin o bitmeyen vefana...
Mevsimler değişti, yollar değişti de
Ben sende kaldığım yerden
Yeniden başladım hayata.
07.05.2026
5.0
100% (15)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.