Bir bakışın
teline asılı kaldı
gözlerim,
kalbime, sızıyı mühürleyince
görünmez bir ayna oldu hayat
o aynaya baktığında
varlığımı bilen sensin



Avuçlarımda soğuttum
duygularımı
vakitsiz ateşe veren ,elsin
güneşim olursun bazen
gölgem utanır ardıma düşer
varlığı ile içimdeki
yaşama sebebim sensin



içimde ki çorak toprakları
hayata döndüren yağmurum sensin
çatlaklardan ruhumun içine
damla damla süzülerek
bedenimde eriyensin



Aşkın o dilsiz lügatinde
henüz duyulmamış
söz sensin
kelimelerin utanıp kaçtığı
anlamını benim bildiğim
tek cümlemsin



kırık dökük
hayallerim içinde
ayakta kalan kalesin
hayatımın ta orta yerinde
acılarımı silip
galebe çalan sensin



uçurumun derinliğinden
gözlerine daldığım sensin
içimdeki boşlukları
birer birer dolduran sensin
ışığı ile dünyamı
nurlandıran sensin
gidecek hiçbir yerim yok
tek durağım sensin

© Fatih bilen telif hakkı saklıdır