Ne güzeldi siyah beyaz çocukluk ve büyüdük kirlendi dünya

Emeğine eline yüreğine kalemine sağlık
Çok harika ve akıcı bir şiir okudum
Tebrik ediyorum
Sağlıklı huzurlu mutlu ve başarılı nice güzel akşamlar diliyorum.

Harika bir şiir okudum. Yürekten kutluyorum sizi güzel insan. Başarılarınız daim ilhamınız ölümsüz olsun. İki katlı şehrimden selamlar gönderiyorum çokça… Müsait olursanız sizleri de beklerim…

Nesnelerin canlı insanların eksik kaldığı bir şiir.
Gülen sehpa örtüsü bunun örneği.Örtü gülüyor ama şair gülemiyor. Bu da şiire acı katıyor.
Kendini eksik hisseden bir benlik kıyasla beraber bir kırılma yaşıyor gibi.
"Senden güzel olamam" derken.
"Kırılan mahcubiyet neferim"
Utangaçlığın askerliğini yapan ruh ve mahçubiyet yıllardır nöbet tutmuş ve kırılmış gibi.
“ben hiçbir zaman senin kadar var olamam
diyemediğim bahçe katı"
bahçe katı alt kat aşağıda kalan bir yer diyemediğim kelimesiyle tamamlandığında bu cümle başka bir boyuta geçiyor sanki.
Çocukluktan gelen bastırılmış değersizlik duygusu...
"paha biçilemez bir çocukluktu
sonra
büyüdüm"
paha biçilmez güzel bir çocukluğun özeti gibi
ama sonra büyüdüm denilerek burada o güzelliğin ve değerin kayboluşunu anlatmışsın.Büyümek olgunlaşmak değil kırılmak kendinden eksilmek...
İçe doğru göçen bir şiirdi.
ve kendimi hep daha az yaşadım diye bağıran...

tebriklerimle.