Her şey yenilir nihayetinde,
Bir tek senin özlemin üstün gelir.
Zaman erir avuçlarımda,
Mesafe diz çöker bu sevdaya.

Anlatamam içimdeki bu yangını,
Hangi kelimeye sığınsam az kalır.
Senin o zarif ellerin,
Tenimi ısıtan sıcak nefesin,
Ve ruhumu okuyan derin bakışın;
Gitmiyorsun, gidemiyorsun benden.
Her anımda, her aldığım nefeste,
Gölgen gibi benimle birlikte oluyor.

Dünya dönüyor, insanlar geçiyor,
Ben artık sadece senin özleminle nefes alıyorum.
Göğsümde daralan bir kafes,
İçinde sadece senin adın.
Bekliyorum sessizce karanlık bir köşede,
Tıpkı albümlerde unutulmuş,
Tozlu ve boynu bükük kalan anılar gibi.

Bir gün rüzgar tersine dönecek, biliyorum.
Getirecek bana dalga dalga sesini,
Senin o söylediğin en güzel şarkılar,
Yeniden çınlayacak odamın duvarlarında.
Biz yine el ele tutuşacağız,
Mutluluk ve özlem ile bize bakacak yabancılar.
Kıskanacaklar bu muazzam masalı,
Gözlerinde hayranlıkla karışık bir sitemle.

Şimdi soruyorum gökteki yıldızlara,
Bu kalbin feryadı nasıl haksız olabilir ki?
Haklıdır bu bekleyiş, haklıdır bu sızı.
Çünkü gidişinin vurduğu o günden beri,
Senden sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı.
Güneş bile daha soğuk doğuyor artık,
Ve bu şehir tamamen sen kokuyor.

Zaman geçmiyor, sadece eskiyebilir,
Yokluğun içimde bir nehir gibi gürler.
Her sokak lambasında senin gölgen,
Her yağmur damlasında senin sesin var.

Yürüyorum terk edilmiş bu kentin caddelerinde,
Adımlarım hep sana çıkan yolları arıyor.
Bir şarkı başlıyor uzaklardan bir yerlerden,
Tıpkı senin bana mırıldandığın o ezgi gibi.
Gözlerimi kapatıyorum, oradasın, tam karşımda,
Ellerin ellerimde, saçların rüzgarda savruluyor.
Yabancılar geçiyor yanımızdan, bize bakıyorlar,
İçimizdeki bu devasa aşkı kıskanarak izliyorlar.

Ama gözlerimi açtığımda sadece soğuk bir yel,
Ve geride bıraktığın o derin boşluk kalıyor.
Senden sonra mevsimler anlamını yitirdi,
Baharlar gelmez oldu, kışlar hiç bitmedi.
Nasıl haksız olabilir ki bu deli divane gönül?
Seni sevmek bu dünyadaki tek doğrumken,
Sensizlik en ağır cezam oldu benim.

Yine de bekleyeceğim seni o kuytu köşede,
Son nefesime, son anıma kadar.
Şarkılarımız yarım kalmayacak, biliyorum,
Bir gün mutlaka aynı çizgide buluşacağız